Nieuwe blogs!

Beste lezers,

Voor degenen die het nog niet wisten (waarvan ik vermoed dat het er maar weinig zullen zijn) wil ik even laten weten dat ik TWEE nieuwe blogs heb. De eerste bestond al een tijdje: www.thatpoetwantstofly.blogspot.com. Jullie weten natuurlijk al dat ik van gedichtjes schrijven houd en dat dat mijn uitlaatklep is. Dus. Daar is deze blog voor bedoeld. Sommige gedichtjes van deze oude blog komen ook weer terug op die nieuwe blog.

Natuurlijk is alleen gedichtjes schrijven niet leuk. (Is ook te merken aan het aantal bezoekers daar, trouwens. Mensen: hup. Lezen!). Mijn andere blog bestaat meer uit zwamverhalen en foto’s. Wees daar ook vooral welkom. www.iamtheseaonamoonlessnight.blogspot.com. Ik vind het leuk als je komt kijken en laat vooral VEEL reacties achter :) .

Wat betreft deze blog: Ik link alleen nog op m’n nieuwe blogs naar deze blog als zijnde vroeger. Archief 2007-2011. Hoe een meisje volwassen werd, zullen we maar zeggen ;) .

Ik kan niets.

ik kan niets.
de zon aanraken niet
de maan optillen
sterren plukken
ik kan niets.

helemaal niets.
veroveren niet
verslaan
beschrijven
Ik kan niets.
helemaal niets.

helemaal niets.
en ik wil alles kunnen.
alles. ik wil naar de maan rennen
lachen omdat hij zo kaal is
de zon aanraken en zeggen
dat de kachel koud is
veroveren, verslaan
totdat de hemel van goud is.

Ik kan niets.

ik kan niets.
de zon aanraken niet
de maan optillen
sterren plukken
ik kan niets.

helemaal niets.
veroveren niet
verslaan
beschrijven
Ik kan niets.
helemaal niets.

helemaal niets.
en ik wil alles kunnen.
alles. ik wil naar de maan rennen
lachen omdat hij zo kaal is
de zon aanraken en zeggen
dat de kachel koud is
veroveren, verslaan
totdat de hemel van goud is.

Ik houd van die dingen..

Ik houd van de dingen
die ik niet begrijp
de talen de ritmes het leven
af en toe.

Ik houd van die dingen
van weemoed van complexiteit
van onvatbare teksten
van willen vliegen en de onmogelijkheid
af en toe.

Ik houd van die dingen
van bitterzoet van houden van
van de besten
van willen dansen en de onmogelijkheid
af en toe.

Ik houd van de dingen
die ik niet begrijp
de talen de ritmes het leven
af en toe.

Ik houd van die dingen..

Ik houd van de dingen
die ik niet begrijp
de talen de ritmes het leven
af en toe.

Ik houd van die dingen
van weemoed van complexiteit
van onvatbare teksten
van willen vliegen en de onmogelijkheid
af en toe.

Ik houd van die dingen
van bitterzoet van houden van
van de besten
van willen dansen en de onmogelijkheid
af en toe.

Ik houd van de dingen
die ik niet begrijp
de talen de ritmes het leven
af en toe.

Ver bij jou vandaan.

De duif vertrekt
met stille trom
naar de verre warme zon
terwijl de mieren
naar de maan gaan.

Jij bent ver. Een eindeloze oceaan zonder strand.
Jij bent ver. Een eindeloze zee zonder land.
Jij bent het water, de golf
Ik de zandkorrel,
dichtbij ver
bij jou vandaan.

De koe vertrekt
zegt ik kom
naar de verre warme zon
terwijl de mieren
naar de maan gaan.

Jij bent ver. Een eindeloze oceaan. Een eindeloze zee.
Jij bent de golven zelf. En ik.
Ik ben een zandkorrel. Je neemt me altijd mee
Overgelaten aan mijn lot
dichtbij ver
bij jou vandaan.

Ver bij jou vandaan.

De duif vertrekt
met stille trom
naar de verre warme zon
terwijl de mieren
naar de maan gaan.

Jij bent ver. Een eindeloze oceaan zonder strand.
Jij bent ver. Een eindeloze zee zonder land.
Jij bent het water, de golf
Ik de zandkorrel,
dichtbij ver
bij jou vandaan.

De koe vertrekt
zegt ik kom
naar de verre warme zon
terwijl de mieren
naar de maan gaan.

Jij bent ver. Een eindeloze oceaan. Een eindeloze zee.
Jij bent de golven zelf. En ik.
Ik ben een zandkorrel. Je neemt me altijd mee
Overgelaten aan mijn lot
dichtbij ver
bij jou vandaan.

De huilebalk.

Nee. Het gaat niet over een klein jankkind wat nog uit zn neus eet. Het gaat om mij. Ik heb mezelf gisteren weer eens versteld doen staan.

Het zat zo. Mijn kleine nichtje van hiernaast van twee had een dolfijne ballon gekregen. Zo'n heliumding, knalpaars, een dolfijn dus met een ringetje aan een touwtje zodat hij niet weg kon vliegen. Vol trots kwam ze 'm showen. Gooide 'm in de lucht en hij kwam weer neer. (Leuk, zo'n vliegende dolfijn).

Totdat. Ze gooide 'm in de lucht, de ring stuiterde eraf en de dolfijn ging ervandoor. Leuk. Helium. Stijgen, stijgen, stijgen. We konden 'm bijna uitzwaaien. Over de bomen, de weilanden. En natuurlijk snapte ze dat hij weg was dus een brulpartij van jewelste. (Gelukkig zijn die dingen vervangbaar, dat dan weer wel, maar als je bijna naar bed moet en je mooie dolfijn waar je zo trots op was vliegt gewoon weg, zo weg dat papa of mama of wie dan ook hem niet meer kan pakken.. blegh).

En het ergste was dat tante ik snel terug naar huis moest omdat ik het zo verschrikkelijk zielig vond dat ik eigenlijk ook heel hard moest huilen..

Hoe kan dat?

De huilebalk.

Nee. Het gaat niet over een klein jankkind wat nog uit zn neus eet. Het gaat om mij. Ik heb mezelf gisteren weer eens versteld doen staan.

Het zat zo. Mijn kleine nichtje van hiernaast van twee had een dolfijne ballon gekregen. Zo'n heliumding, knalpaars, een dolfijn dus met een ringetje aan een touwtje zodat hij niet weg kon vliegen. Vol trots kwam ze 'm showen. Gooide 'm in de lucht en hij kwam weer neer. (Leuk, zo'n vliegende dolfijn).

Totdat. Ze gooide 'm in de lucht, de ring stuiterde eraf en de dolfijn ging ervandoor. Leuk. Helium. Stijgen, stijgen, stijgen. We konden 'm bijna uitzwaaien. Over de bomen, de weilanden. En natuurlijk snapte ze dat hij weg was dus een brulpartij van jewelste. (Gelukkig zijn die dingen vervangbaar, dat dan weer wel, maar als je bijna naar bed moet en je mooie dolfijn waar je zo trots op was vliegt gewoon weg, zo weg dat papa of mama of wie dan ook hem niet meer kan pakken.. blegh).

En het ergste was dat tante ik snel terug naar huis moest omdat ik het zo verschrikkelijk zielig vond dat ik eigenlijk ook heel hard moest huilen..

Hoe kan dat?

Rusteloze nachten..

Op de xe9xe9n of andere manier lijkt het erop dat ik de laatste paar dagen steeds voldoende inspiratie heb om hier een hoop neer te schrijven. Ergens is dat natuurlijk wel fijn. Inspiratieloosheid geeft minder voldoening. Maar inspiratieloosheid maakt ook heel duidelijk dat het vakantie is, dat je even niets hoeft. Zoiets. Nu heb ik zoveel inspiratie voor dingen dat ik steeds denk: Dit moet ik zeggen. Dat moet ik opschrijven. Dat. En dat. En dat. (En je wordt moe. Zo moe!).

Ik was wat interviewtjes van mijn nieuwe favoriete band aan het kijken op youtube en ergens in zo'n interview kwam de twitter van de leadzanger naar voren. Ik kijken. En dus. In mijn overautistische enthousiasme vond ik het zo briljant hoe het ging over Art-Garfunkelkapsels en een kat die Harry heette.. En weet je, het is natuurlijk heel leuk enzo allemaal. Maar ik was gisteren zo enthousiast dat ik er bijna een blog aan zou wijden. (Als ik de hele dag voor mezelf bandje speelde zou ik xe9cht autistisch zijn..). Ik weet ook wel dat ik niet mag spotten met autisme, maar ik betrap mezelf wat muziek en leuke zangers betreft xe9cht op verschrikkelijk autistische trekjes. Dat is op zich niet zo erg, zolang ik het voor mezelf houd.. maar het fijnst is om dat te delen. En dat kan niet. Want de wereld interesseert het niet. En weet je? Ze hebben gelijk! Het boeit mij ook niet of iemand zijn sokken net gewassen heeft (tenzij je het ruikt dan), of dat iemand net zijn hond heeft uitgelaten. Omdat iemand toevallig leuke liedjes zingt worden dat soort basale dingen ineens wel interessant? (Al ging het dan niet over sokken en honden, maar dat terzijde).

Vannacht. Klokslag xe9xe9n. Na twee uur ronddraaien en rondwoelen bedacht ik me dat ik gewoon niet kon slapen. Klaar! – goed, het volgende is voor een deel gebaseerd op fictie, maar het geeft een idee wat een bende het was vannacht: Harry spookte door mijn gedachten. Harry. Regen. Ik wil slapen. Muziek. Fav. Band. Uren denken. Ik wil slapen. Ik moet niet nadenken. Verdorie, het is al halftwee. Brievenaanvanalles. Wat heb ik vannacht gedroomd? Het was fijn. En eng. En wat als het uitkomt? Ik wil niet. Ik wil wel. Nee. Ik wil slapen. Ik moet slapen. *Draai. Woel*.  Ik hou van katten. Mijn kat is de liefste. Wat ga ik morgen doen? Gaat het morgen regenen? Morgen geen muziek luisteren. I wanna be in the light, as you are in the light. Morgen geen TobyMac luisteren. I want to live on a boat. Ook geen B2C. Morgen maar helemaal geen muziek luisteren. Rust nemen. Geen prikkels. Overprikkeld, vast. Ik MOET slapen. En wel NU. (draai, woel!). Twee uur. Als ik dan niet kan slapen help ik mezelf een handje. Maar wacht. Wat is dat? Honger. Trek. Gerommel. Nee. Niet nu. Niet eten: Slapen! Draaien. Kussen is lekker koel. Maar nee. Kussen alweer warm. Draaien. Knor? Waarom doen zoveel mensen een spatie voor het uitroepteken? O nee. Grote honger. Zzz. wil ik. Maar nee. Geen zz. rrrommel.

En dus sjokste ik richting aanrecht, waar nog wat overgebleven koude patat (!) stond. En dat heb ik heerlijk om kwart voor drie op zitten knagen, terwijl de maan bleekjes, half bedekt door de wolken, over de maxefs scheen. Waarna ik dan eindelijk kon slapen.

Op de xe9xe9n of andere manier heb ik nxfa al geen zin in vanavond.